Op 25 juli verzorgden Henriëtte Schalk, Karin van ’t Westeinde, Anne-Riet Vugts en Rianne Machielse de dubbele workshop. Na een lange corona-pauze was er eindelijk weer ruimte voor een workshop! 

 

In het Arboretum in Oudenbosch, waar goed in de open lucht kon worden gewerkt, werden we gastvrij ontvangen. We konden individueel aan de slag om de gemaakte werkstukken in de loop van de middag samen te voegen tot één groot werk. Er was een opmerkelijk contrast in de te gebruiken materialen: takken van de Salix fragilis (kraakwilg) voor een op zichzelf staande constructie, en pitriet om er een kleuraccent aan toe te voegen. 

 

Het pitriet werd, door meerdere strengen aan elkaar te bevestigen met kabelbinders en daarbij op spanning te brengen, tot een driedimensionale structuur gevormd. Het was mooi om te zien hoe enthousiast iedereen aan het werk ging en hoe al snel, met trots en bewondering, eigen en andermans werk werd bekeken. 

 

Na een lekkere lunch kwam het zwaardere werk met de takken van de kraakwilg: snoeihout uit het Arboretum, dat in een grote stapel voor ons klaar lag. De opdracht was om individueel te werken aan een op zichzelf staande structuur, waarbij we de takken met schroeven of ijzerdraad konden verbinden tot een stevig staande constructie. 

 

Door het verschillende formaat van de takken ontstonden heel diverse werkstukken; we zagen sierlijke dansbewegingen, stoere binken en evenwichtskunstenaars.

 

Misschien vonden we het uiteindelijk jammer om al die mooie resultaten samen te voegen tot één geheel…

 

Na veel wikken en wegen, plaatsen en verplaatsen, dichter bij elkaar en ruimer neerzetten stond er, mooi in de ruimte in de tuin, een stoer werk. De prachtige pitriet constructies werden uiteindelijk een massa tussen de takken, en voegden zo kleur toe aan het geheel. 

 

Resultaat van deze dag: een bijzondere aanvulling van het Arboretum, ook door hergebruik van de wilgentakken, voldane deelnemers aan de workshop en een tevreden organisatie.